Thaiihdc.org

  • เพิ่มขนาดตัวอักษร
  • ขนาดตัวอักษรปกติ
  • สดขนาดตัวอักษร
Home > Articles > การศึกษา > ​ชีวิตที่พอเพียง : ๒๑๘๙. ควงสาวเที่ยวฝรั่งเศส ๓. อ๊านซี

​ชีวิตที่พอเพียง : ๒๑๘๙. ควงสาวเที่ยวฝรั่งเศส ๓. อ๊านซี

พิมพ์ PDF

อานซี มีชื่อเสียงว่าเป็นเมืองโบราณที่สวยงาม ที่อานซีเราพักสองที่ ที่แรกเป็นสถานที่ประชุม Working Group และ International Organizing Committee ของ PMAC 2015 ชื่อFondation Merieux’s Les Pensieres Conference Centre ซึ่งเราพัก ๒ คืน คืนที่ ๓ ที่อานซี เราย้ายไปพักที่โรงแรม Nouvel, 37 Rue Vaugelas, Annecy 74000 เพราะ Conference Centre อยู่ห่างเมืองและสถานีรถไฟ การเดินทางไปกลับ ไม่สะดวก และค่าที่พักก็แพงกว่าด้วย

ห้องพักที่ Les Pensieres ที่เราพัก เลขที่ ๕๑ อยู่บนชั้น ๒ หรือชั้นบนสุด เป็นอาคารเก่า ผนังบุไม้ ทั้งหมด และพื้นก็เป็นไม้ ผมชอบหน้าต่างที่มีกลอนแบบโบราณ มี ๒ ชั้น คือชั้นนอกกันลม ชั้นในกันแสง ชั้นกันแสงเป็นบานพับ ห้องน้ำเป็นแบบยืนอาบฝักบัว นับว่าสุขสบายอย่างยิ่ง ที่พิเศษคือสวนอันกว้างขวาง ร่มรื่นงดงาม และอากาศบริสุทธิ์ และอาหารเที่ยงก็อร่อย ส่วนอาหารเช้าเป็น Continental Breakfast อาหารโปรตีนเป็นไข่ต้ม ไม่มีไข่ดาว ไส้กรอก และอาหารเนื้ออย่างอื่น แต่ cereals ที่กินกับนมอร่อย เพราะมีผลไม้แห้งมากชนิด กาแฟก็อร่อยมาก โดยเฉพาะกาแฟ Espresso ชนิดเข้มข้นสุดๆ

ตอนบ่ายวันที่ ๒๘ พฤษภาคม ๒๕๕๗ คือวันที่เราไปถึง สาวน้อยกับผมเดินเล่นชมสวนของ Les Pensieres ที่สวยงามอย่างยิ่ง แต่สาวน้อยเดือดร้อนเพราะพื้นดินมันเป็นเนินเขาลาดลงสู่ทะเลสาบ อ๊านซี เขาเดินยาก เข่าไม่ดี

เราเดินออกข้างนอกกะว่าจะไปเดินที่ริมทะเลสาบ มาพบสามสาวคือ ฝน เปิ้ล แอ้ม เธอชวนนั่งรถเมล์ เข้าเมือง ไปเที่ยวเมือง ผมรีบไป เพราะอยากไปแต่ไม่รู้ว่าจะไปอย่างไร ผมบอกว่าจะเลี้ยงค่ารถเมล์ ล้วงเงินออกมา สาวๆ บอกว่านี่มันเงินสวิส ไม่ใช่เงินยูโร ลงท้ายเขาต้องออกเงินค่าโดยสารให้ก่อน คนละ ๑.๕ ยูโร (๗๐ บาท) ระยะทางประมาณ ๕ กิโลเมตร ผมได้นั่งชมวิว และไปเดินในเมือง รถเมล์สาย ๖๒ ที่เรานั่งไป ไปจอดสุดสายที่ข้างสถานีรถไฟ

เมืองต่างๆ ในยุโรป เขาเอาท่ารถเมล์มาไว้ข้างสถานีรถไฟ และเอาสถานีรถไฟและรถเมล์มาไว้ข้าง สนามบินด้วย ทำให้การคมนาคมเป็นเครือข่าย ให้ความสะดวกแก่ประชาชนคนชั้นกลางทั่วๆ ไป ผมพบภายหลังว่า รถบัสจากเจนีวา ก็มาจอดที่ท่ารถเมล์ข้างๆ สถานีรถไฟ อ๊านซีนั่นเอง

สาวน้อยคลำทางไปหาโรงแรม Nouvel ที่เราจองไว้สำหรับคืนวันที่ ๓๐ พบว่าอยู่ใกล้ๆ สถานีรถไฟนั่นเอง เราได้ไปเดินชมเมืองบริเวณใกล้ๆ สถานีรถไฟ และไปนั่งสังเกตวิถีชีวิตผู้คน ผมชอบที่เขามีเก้าอี้วางไว้ให้คน นั่งพัก ตามสวนสาธารณะ ที่อยู่ใกล้ๆ สถานี

สาวน้อยชวนไปที่สถานีรถไฟ ไปตรวจตราเวลาออกและเข้าของขบวนรถไฟที่เธอกำหนด ว่าจะเดินทางไปเมือง Chamonix เพื่อนั่งกระเช้าไฟฟ้าขึ้น Mt. Blanc ความสูง ๔ พันเมตร

เราจับรถเมล์สาย ๖๒ เที่ยว ๑๗.๑๕ น. กลับที่พัก ฝนเป็นผู้จ่ายเงินของ ๕ คน คนขับบอกว่า ต้องไปซื้อตั๋วที่สถานีรถไฟก่อน และเชิญให้เราขึ้นรถก่อน ส่วนฝนขึ้นมาทีหลัง เขาไม่รีบร้อน รอจนฝนมาพร้อมกับตั๋ว

คณะ PMAC นัดเวลาออกเดินทางไปกินอาหารเย็นบนเขา เวลา ๑๘.๐๐ น. ไปโดยรถบัสคันใหญ่ เพราะมีคนกว่า ๒๐ คน นั่งรถไป ๔๐ นาที ขึ้นเขาที่ความสูง ๑,๑๕๐ เมตร โดยที่เมือง อ๊านซี อยู่เหนือทะเล ๔๕๐ เมตร ภัตตาคารอยู่บนเนินที่รถขึ้นไปไม่ได้ ต้องเดินขึ้นไป สาวน้อยต้องใช้สามีเป็นไม้เท้า แต่ก็ขึ้นไปได้ ไม่ยากลำบากนัก ขึ้นไปแล้ววิวสวยมาก เห็นทะเลสาบอ๊านซีทั้งผืน และมีเมฆฝนบังพระอาทิตย์ ปล่อยให้ลำแสงแดดส่องลงมาเห็นเป็นลำสวยมาก

ยิ่งตอนพระอาทิตย์ใกล้ตกยิ่งสวย เห็นแสงทองสาดถ่ายรูปงามมาก

สาวๆ PMAC เอารายการอาหารมาให้สั่งล่วงหน้า บอกว่าให้สั่งจาก ๓ กลุ่มกลุ่มละอย่าง คือ ออเดิฟ อาหารหลัก และของหวาน ปรากฏว่าแต่ละอย่างจานใหญ่มโหฬารกินไม่หมด อาหารหลักมีผมสั่ง cheese fondu อยู่คนเดียว หมอสุวิทย์สั่งอย่างเดียวคือเนยแข็งทอด เขาจัดให้มาทอดเอง เป็นรายการที่เอิกเกริกที่สุด และผมก็ได้รับแจกด้วย ๑ คำ ส่วนฟองดูเนยของผมได้เลี้ยงคนที่นั่งใกล้กันถ้วนหน้า ผมพบว่า เนยในฟองดูที่ต้มอยู่ตลอดเวลานั้น ยิ่งต้มไปนานจนงวด ยิ่งอร่อย อร่อยกว่าเนยทอดของหมอสุวิทย์ด้วยซ้ำไป อาหารมื้อนี้เรากินกันเหนื่อย

เช้าวันที่ ๒๙ ผมออกไปวิ่งริมทะเลสาบเป็นเวลาครึ่งชั่วโมง ได้ทำความรู้จักสถานที่ เพื่อชวนสาวน้อย ไปเดินเล่นตอนบ่ายหลังประชุมเสร็จ สาวน้อยได้เดินไปนั่งพักไป เป็นระยะทางไปกลับประมาณ ๑ กิโลเมตร

คืนวันที่ ๒๙ เรานอนได้เต็มตา ๗ ชั่วโมงเต็ม ทางที่พักเอื้อเฟื้อจัดอาหารเช้าให้เรากินเวลา ๕.๓๐ น. เพราะเรานัดรถมารับเวลา ๖.๐๐ น. ไปส่งที่โรงแรม Nouvel ที่พัก Les Pensieres นี้ ดีทุกอย่างเสียแต่ว่า ทีวีไม่มีช่องภาษาอังกฤษเลย ที่นอนนอนสบายมาก อาจจะสบายที่สุดที่ผมเคยนอน โดยเฉพาะตัวที่นอน มันดูไม่หรูหรา แต่นอนสบาย ผ้าห่มก็ไม่หรู แต่ห่มนุ่มอุ่นสบาย

เช้าวันที่ ๓๐ รถมารอก่อ